พระพิราพยอดแก้วบรมครู

พระพิราพยอดแก้วบรมครู
ทรงเครื่องฤทธามหาปราบ

พระพิราพอสูรเทพบุตรหรือพระไภรวะ คือภาคหนึ่งของพระศิวะ ที่เป็นภาคปราบมาร มีอิทธิฤทธิ์อิทธิเดชแรงกล้าในการปราบปรามภูตผีปีศาจ อาถรรพณ์ร้ายทั้งหลายให้หมดสิ้นไป เป็นองค์บรมครูสูงสุดของฝ่ายยักษ์ พระองค์จะมีภาพลักษณ์ที่สื่อถึงอำนาจในการปราบสิ่งชั่วร้าย และการคุ้มครอง ตามตำนานเล่าว่า เมื่อครั้งเกิดโรคระบาดจนได้คร่าชีวิตผู้คนล้มตายลงจำนวนมาก เมื่อชาวประชาขาดที่พึ่งจึงได้พึงระลึกถึงและพากันบูชาพระไภรวะ โรคระบาดจึงได้หายไป จนบ้านเมืองบังเกิดความร่มเย็นเป็นสุข จากความสำคัญนี้จึงกลายมาเป็นความเชื่อศรัทธาต่อคติของผู้บูชาพระองค์ในเวลาต่อมาว่า จะทำให้ปราศจากภยันอันตรายต่างๆ รวมถึงภัยจากอาถรรพ์ทั้งปวงด้วย อีกทั้งยังจะช่วยให้มีสุขภาพที่แข็งแรงสมบูรณ์ ปราศจากโรคระบาดร้ายใดมาเบียดเบียน
พระพิราพถือเป็นองค์นาฎราชผู้ให้กำเนิดการฟ้อนรำที่เรียกว่า วิจิตรตาณฑวะ ซึ่งเป็นท่ารำที่วิจิตรพิสดารท่าหนึ่งใน ๑๐๘ ท่า พระองค์จึงเป็นเทพเจ้าที่เป็นหนึ่งในองค์บรมครูที่มีความสำคัญสูงสุด ตามคติความเชื่อของวงการนาฏศิลป์ และดุริยางค์ศิลป์ไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสายโขน ละคร รวมถึงพิธีกรรมการไหว้ครูด้วย อีกทั้งพระองค์ยังเป็นที่เคารพเกรงกลัวในหมู่นาฏศิลป์อินเดียตามลุ่มน้ำคงคา แม่น้ำโอริสสาและแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์สายอื่น ๆ ในเนปาลพระองค์ถือเป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม ในขณะเดียวกันพระองค์ก็จะทรงประทานพรในการขจัดโรคภัยไข้เจ็บ พร้อมกับเป็นผู้ประทานชีวิต ตามความเชื่อเดิมของผู้บูชาพระไภรวะนั้น จะทำให้ตนเองปลอดภัยจากอำนาจชั่วร้ายของภูตผีปีศาจทั้งหลาย
พระพิราพของไทยนั้นพระองค์จะเป็นภาคหนึ่งของพระอิศวร ทรงฐานะเป็นบรมครูสูงสุดของนาฏศิลป์ เป็นผู้ประทานโชคลาภ ประทานความสุขความเจริญความร่มเย็นเป็นสุข อำนาจ ความเป็นมหาเสน่ห์เมตตา ซึ่งเป็นสำนึกสำคัญของศิลปินการแสดง พระพิราพจะมีร่างกายเป็นเทพอสูรดุร้าย เศียรล้าน หน้าตาดุ เกศา(ผม)สีแดง คิ้วคางมักจะเขียนเป็นสีเขียวและสีแดง ตาจรเข้ เขี้ยวกุด ผิวกายสีม่วงแก่ ปรากฏลายวงทักษิณาวัตรรอบวรกาย เนื่องจากถือกำเนิดจากพระอิศวร เมื่อทรงเครื่องจะทรงมงกุฎยอดเดินหน พระกรหนึ่งทรงหอกสำหรับขับไล่ภูตผีปีศาจและสิ่งอัปมงคล อีกพระกรหนึ่งทรงก้านใบมะยม เพื่อประพรมน้ำมนต์ให้กับเหล่าสาวกผู้ศรัทธา ตามคติพระพิราพนั้นมิได้มีแต่ความดุร้าย หากแต่ยังเป็นสัญญะที่มีความหมายถึงในด้านการคุ้มครองป้องกัน และขจัดสิ่งอัปมงคลทั้งหลายให้หมดสิ้นไปด้วย
จากเรื่องราวของพระพิราพ หรือก็คือภาคหนึ่งของพระอิศวรผู้สยบอาถรรพ์ความชั่วร้าย และปราบพิชิตมารภูตผีปีศาจทั้งหลาย กำจัดโรคภัยไข้ระบาด จนบังเกิดความผาสุกแก่ชาวประชา ได้นำมาซึ่งแรงบันดาลใจอันสำคัญต่อ Artmulet ในการสร้างประติมากรรมแห่งศรัทธา พระพิราพยอดแก้วบรมครู ทรงเครื่องฤทธามหาปราบขึ้น โดยในครั้งนี้ได้รังสรรค์ให้ องค์พระพิราพประทับนั่งเหนือบัลลังค์ราชอาสน์ แสดงถึงความเป็นองค์มหาบรมครูสูงสุด ทรงมงกุฎยอดเดินหนประดับจันทร์เสี้ยวอันเป็นสัญลักษณ์ถึงความเป็นพระอิศวร ซึ่งโดยส่วนมากมักจะพบเห็นพระพิราพในท่าปางร่ายรำ ที่เป็นเศียรล้านไม่ได้สวมมงกฎเสียเป็นส่วนใหญ่ พระพักตร์เป็นอสูรเทพบุตร แสดงถึงเดชะบารมีอันน่าเกรงขาม พระวรกายอาภรณ์ทรงเครื่องใหญ่ลักษณะโขน พระกรขวาทรงหอกอาวุธศักดิ์สิทธิ์ประจำพระองค์ อันหมายถึงการสะกดปราบความชั่วร้ายทั้งปวง พระกรซ้ายทรงก้านใบมะยม แสดงถึงการขจัดปัดเป่าสิ่งอัปมงคลทั้งหลายให้หมดสิ้นไป พร้อมกับนำมาซึ่งความผาสุกให้แก่ชีวิต โดยผลงานดังกล่าวสืบเนื่องจากแนวคิดจาก อ.ธนทัศน์ ทองเนียม ประธานดำเนินงานแห่ง Artmulet และ ดร.ทรงพล เขมะบุลกุล ที่ปรึกษาโครงการ ผ่านจิตรกรเอกอย่าง อ.เกรียงกมล นาคบางแก้ว และประติมากรดังอย่าง อ.สุชาติ แซ่จิว โดยศิลปินทั้งสองท่านสามารถรังสรรค์ปั้นแต่งผลงานในครั้งนี้ได้งดงามอย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งนี้เพื่อให้เป็นเครื่องอุปเท่ห์ในการดำรงชีวิตรวมถึงฝากไว้ให้เป็นสมบัติประจำตัวประจำตระกูลของผู้ครอบครอง และฝากไว้เป็นสมบัติอันล้ำค่าของคนไทยสืบไป